Eric Mijnster

Alles kan zolang ik mijn hart volg. Alles komt aangenaam toevallig op mijn pad als ik mijn dromen vol overgave leef. Ondenkbare deuren openen als ik me laat leiden door mijn ondefinieerbare wilskracht. Ik ondervind het keer op keer. Ik ben zo gefascineerd door dat gegeven, en door het zalige gevoel dat ermee gepaard gaat, dat mijn leven in het teken staat van het delen ervan.

Meer over mij


Van jongs af aan wil ik - Eric Mijnster, 28 jaar - maar één ding: gelukkig zijn. Ik wil leven. Op school en op de universiteit werd mij niet geleerd hoe ik dat kon doen. Ik leerde daar wat iedereen leerde, hoe ik me zo kon gedragen dat ik bij de buitenwereld in de smaak viel, maar niet wie IK was. Na m'n diploma uitreiking was ik vastberaden ‘geluk' te achterhalen. Hoe wist ik niet. Ik deed gewoon wat m'n gevoel me in gaf. Vooral veel fietsen. En daar schreef ik over. Zo begon ik in 2012 mijn blog Gespleten asfalt.

Al schrijvende rolde ik van het ene avontuur in het andere. Zelden wist ik waar ik aan begon, maar geen twijfel kon mij ervan weerhouden om mijn gevoel te volgen. Bovendien bleek elke angst achteraf een waardeloos verzinsel. Als ik iets doe omdat ik het oprecht wil, dan valt alles aangenaam toevallig in elkaar. Altijd. Zo ook tijdens mijn Route des Grandes Alpes. Vanaf 24 juni 2015 fietste ik 650 kilometer over 14 bergpassen zonder te slapen. Voor mij - als veredelde wielerrecreant - onmogelijk, werd me gezegd. Enkele uren na afloop plaatste ik de volgende vlog online.


Direct na de meest heroïsche 36 uur van m’n leven zei ik de huur van mijn appartement op, zette ik al m’n spullen op Marktplaats en kocht ik een bus. Ik was ervan doordrongen dat mijn hart me altijd de goede kant opstuurde, en nu wilde ik het vol overgave ervaren. Door te leven in een bus gooide ik al mijn overtuigingen en verplichtingen overboord. Het enige dat overbleef was mijn intuïtie, hier en nu, mezelf. Ik ontdekte dat wat ik als kind had willen leren: dat ik eindeloos mag vertrouwen op mijn eigen gevoel.

Ik droom van een wereld waarin wij dat kinderen als vanzelfsprekend meegeven. Een wereld waarin wij elkaar onvoorwaardelijk stimuleren, inspireren en ondersteunen bij het ontdekken van onszelf. Daarom blog ik op Gespleten asfalt, heb ik mijn boek Het geluksgevoel geschreven, is er de documentaire Omdat ik het wil, vertel ik mijn verhaal voor groepen, speel ik in het theater en ben ik actief op de democratische school DOE040.

Flow je mee?

Blijf op de hoogte van de dingen die ik doe.

Boek

Mijn nietsontziende zoektocht naar de kern van geluk
beschreven in het boek Het geluksgevoel.

LEES HET GELUKSGEVOEL

Blog

Mijn blog Gespleten asfalt is sinds jaar en dag
mijn digitale speeltuin.

LEES GESPLETEN ASFALT

Documentaire

Op 24 juni 2015 fietste ik 650 kilometer en 14 bergen non-stop,
zonder te slapen. Omdat ik het wilde.

BEKIJK OMDAT IK HET WIL

Lezing

Tijdens een interactieve lezing ga ik in gesprek met mijn publiek.
De interesse van de zaal bepaalt de invulling van de bijeenkomst.

LEES MEER OF NEEM CONTACT OP

Theater

Samen met Tim Remie sta ik in het theater met Zaziezoe.
We kennen elkaar al sinds groep 6 en op het podium
herbeleven we onze levens in woord, beeld en muziek.

KOM NAAR HET THEATER

School

Ik ben actief bij de democratische school DOE040,
waar kinderen opgroeien in vrijheid en gelijkwaardigheid.

BEZOEK DOE040

NEEM CONTACT OP

BOEKINGEN

boekingen@ericmijnster.nl

PERSOONLIJK

mail@ericmijnster.nl