Who cares?

18 juli 2016 / Foto's

Dames en heren, in deze poel van jolijt een update vanaf de maan. De wereld is een pretpark en ik slaap in het reuzenrad. Na enkele rondjes is me duidelijk geworden dat ik mijn wonderbenen verloren ben. Maar, ey, who cares? Bovendien vlieg ik nog steeds naar beneden alsof bochten niets anders zijn dan kromme stukken kaarsrecht asfalt. Strava waardeerde mijn stuurmanskunsten naar Malaucène met een KOM. En het mooiste van alles: ik had de tijd van m’n leven. De downhill video volgt zodra ik daar internet voor heb. Voor nu een dikke salut. Ik ga deze werkplek-plaat op LinkedIn plaatsen en een suikerspin scoren.